czwartek, 6 grudnia 2012

"DELIRIUM" - Lauren Oliver

Rok wydania: 18.04.2012
Ilość stron: 360
Oprawa: miękka
Wydawnictwo: Otwarte
Tłumaczenie: Monika Bukowska

Dostępność: KSIĘGARNIA GANDALF

OPIS WYDAWCY
„Mówili, że bez miłości będę szczęśliwa.
Mówili, że lekarstwo na miłość sprawi, że będę bezpieczna.
I zawsze im wierzyłam.
Do dziś.
Teraz wszystko się zmieniło.
Teraz wolę zachorować i kochać choćby przez ułamek sekundy, niż żyć setki lat w kłamstwie”.

Dawniej wierzono, że miłość jest najważniejszą rzeczą pod słońcem. W imię miłości ludzie byli w stanie zrobić wszystko, nawet zabić. Potem wynaleziono lekarstwo na miłość.

Czy gdyby miłość była chorobą, chciałbyś się wyleczyć?

MOJA OPINIA
Jeszcze do niedawna miałam wrażenie, że jestem ostatnią osobą, która nie przeczytała jeszcze "Delirium" autorstwa pani Lauren Oliver. Początkowo się broniłam... Bo zazwyczaj tak bywa, że im popularniejsza książka, tym bardziej się przed nią wzbraniam! - tak, tak... "Igrzysk śmierci" tez jeszcze nie czytałam! :) choć zamierzam niebawem i po nie sięgnąć! :) Nie wiem dlaczego tak jest. Być może dlatego, że nie lubię pędzić za tłumem i kiedy wszędzie głośno o nowym bestsellerze, ja na złość -chyba samej sobie- będę opierać się, zwlekać i czytać starsze książki, które lata świetności mają już dawno za sobą... W końcu poczułam się jak przybysz z obcej planety... i Jednak skusiłam się! Po tylu pozytywnych recenzjach jakie wdziałam, po tylu wyrazach zachwytu postanowiłam sięgnąć po tę pozycję. 

Siedemnastoletnia Lena żyje w świecie, w którym miłość uznawana jest za niebezpieczną chorobę zwaną "amor deliria nervosa". Wynaleziono na nią remedium, które podawane zostaje każdemu obywatelowi, w chwili ukończenia pełnoletności. Lena przyjmie lekarstwo za 95 dni... w dniu swoich 18 urodzin. I stanie się bezpieczna. Nie będzie jej już zagrażać ta straszna choroba, która ludzi otumania, powoduje bezsenność, miesza w głowie, przeszkadza w koncentracji, powoduje cierpienie, a nawet śmierć... Nie będzie jej zagrażać miłość. Wszystko się komplikuje kiedy jeszcze przed zabiegiem Lena spotyka Alexa, który mieszka w Głuszy i nie zamierza rezygnować z miłości. Chłopak robi na niej wielkie wrażenie, jednak na drodze ich szczęścia stoją potężne przeszkody... Władze nie znoszą sprzeciwu i nie zamierzają pozwolić na jakikolwiek bunt podwładnych...

Każdy z nas był choć raz w życiu zakochany. Każdy z nas zna to wspaniałe uczucie "motylków" w brzuchu na sam widok, lub na samą myśl o tej jednej wybranej osobie. Każdy z nas miał bezsenne noce, kiedy nie mógł zasnąć myśląc o niej bez przerwy - "Budzę się z Twoim imieniem na ustach, zasypiam Ciebie wołając..."- Każdy z nas choć raz w życiu doświadczył tej magii... Poznał uczucie, którego nie da się opisać słowami, nie da się zobaczyć, nie da się dotknąć, a jednak wszyscy wiemy, że ono istnieje... Ponieważ każdy z nas je poznał, poczuł w swoim sercu... 

Miłości nie moża zrozumieć.
Pojawia się niezależnie od nas... 
Nie możemy pokochać kogo chcemy ... 
Nie możemy odkochać się w ciągu jednej chwili... 
I na tym właśnie polega jej magia i piękno, że do­pada nas tak nag­le, 
nies­podziewa­nie i wy­pełnia nas uczu­ciem, na które nie ma­my wpływu...

Każdy z nas poczuł już tę euforię, poczuł to przyspieszone bicie serca, poznał natrętne myśli krążące wokół tej wyjątkowej osoby. Jednak miłość to nie tylko szczęście. To również cierpienie, ból i łzy kiedy spotka nas nieodwzajemnione uczucie... Odechciewa nam się żyć. Popadamy w depresję. Cierpimy.  Czy jednak mimo to odmówilibyście sobie miłości? Czy dobrowolnie poddalibyście się wyleczeniu i tym samym zdecydowali  nigdy więcej się nie zakochać ?! Ja wiele razy mówiłam sobie, że byłby to świetny pomysł! Jednak teraz wiem, że nie... Nigdy nie zrezygnowałabym z miłości... Bo to najpiękniejsze co mam...

Nie będę oryginalna moi drodzy... I choć czytając starałam się być wyjątkowo krytyczna, to muszę przyznać, że oczarowała mnie ta książka! Teraz doskonale rozumiem wszelkie zachwyty, wyrazy uznania i pozytywne recenzje, którymi przepełniona jest nasza blogosfera! Jest to niesamowita historia, która wciąga już od pierwszych stron i potrafi zaczarować nawet takiego sceptyka i niedowiarka jak ja! Dość długo zwlekałam z sięgnięciem po tę książkę, jednak kiedy już zaczęłam nawet nie wiem kiedy dałam się wciągnąć w wir wydarzeń i z zapartym tchem śledziłam losy Leny i Alexa. A ich świat, w którym miłość jest zakazana, budził we mnie lęk i jest dla mnie obcy, niezrozumiały. Wręcz niewyobrażalny! 

Jest to niewątpliwie magiczna historia, opowiedziana w magiczny sposób! Dzięki pierwszoosobowej narracji głównej bohaterki, razem z nią przeżywamy wszelkie emocje, radości i smutki. Dzięki temu budzi w nas sympatię i czytając zaciskamy mocno kciuki mając nadzieję na szczęśliwy bieg wydarzeń... Historia napisana jest prostym przystępnym językiem i czyta się bardzo łatwo i przyjemnie. Dodatkowo cytaty na początku każdego rozdziału przybliżają nam obraz świata bez miłości i pozwalają lepiej zrozumieć objawy choroby, przed którą władze próbują "ratować" obywateli... 

Cóż mogę więcej powiedzieć... Ta historia bardzo mnie poruszyła, mile zaskoczyła i zmusiła do refleksji... I cieszę się, że tak późno zdecydowałam się sięgnąć po "Delirium"... Dlaczego?! Ponieważ nie muszę teraz z niecierpliwością wyczekiwać kontynuacji tej hipnotyzującej opowieści, gdyż "Pandemonium" już na mnie czeka... :) Jest na wyciągnięcie ręki! I wiem, że sięgnę po kolejną część najszybciej jak będę mogła! Nie mogę się doczekać kiedy poznam dalsze losy bohaterów! Jeśli jest jeszcze ktoś, kto nie trzymał w dłoni "Delirium" to serdecznie polecam! To bez wątpienia magiczna historia, dzięki której spojrzycie na miłość w całkiem inny sposób...  

CYTATY
„Miłość – najbardziej zdradliwa choroba na świecie: zabija cię zarówno wtedy, gdy cię spotka, jak i wtedy, kiedy cię omija. Ale to niedokładnie tak. To skazujący i skazany. To kat i ostrze. I ułaskawienie w ostatnich chwilach. Głęboki oddech, spojrzenie w niebo i westchnienie: dzięki ci, Boże. Miłość – zabije cię i jednocześnie cię ocali.”

„Życie nie jest życiem, jeśli się przez nie tylko prześlizgniesz. Wiem, że jego istota polega na tym, by znaleźć rzeczy, które mają znaczenie, i trzymać się ich, walczyć o nie i nie odpuścić.”

„Ten, kto skacze do nieba, może upaść, to prawda. Ale może też poszybować w górę.”

„Chłodne powietrze wchodzi i wychodzi z moich płuc boleśnie, ale to dobry rodzaj bólu: ból, który przypomina, jak cudownie jest oddychać.”

„Jedną z najdziwniejszych rzeczy w życiu jest to, że będzie ono parło do przodu, ślepe i nieświadome, nawet gdy nasz prywatny świat-nasza mała wykrojona przestrzeń-jest niszczony przez kataklizmy, a nawet się rozpada.”

„Niesamowite jak paradoksalnie układa się życie: najpierw bardzo czegoś pragniesz i nie możesz się doczekać, a potem, kiedy jest już po wszystkim, marzysz tylko o tym, by cofnąć czas i wrócić do dni, gdy wszystko było po staremu.”

„Wszystko będzie dobrze. Słowa, które tak naprawdę nic nie znaczą, które są mantrą rzucaną w przestrzeń i mrok jak rozpaczliwe próby uchwycenia się czegoś, gdy się spada.”

„Miłość - jedno słowo, niby nic, nieznaczne jak ostrze noża. Właśnie tym jest: ostrzem, krawędzią. Przechodzi przez środek twojego życia, dzieląc wszystko na pół. Przed i po. Cały świat spada na którąś ze stron. Przed i po. I w trakcie - moment na krawędzi.”

„(...) przeszłość pociągnie was ku ziemi, każe wyłapywać szepty wiatru i bezsensowne opowieści drzew ocierających się o siebie. Będziecie rozszyfrowywać dziwne kody, próbować złożyć w całość to, co się rozpadło. To zupełnie bezcelowe. Przeszłość jest wyłącznie ciężarem: kulą u nogi, kamieniem u szyi.”

„(...) miłość przemienia cały świat w coś wspanialszego, niż na co dzień się wydaje. Nawet składowisko śmieci błyszczące w upale, ogromna góra metalowych odpadków, topiącego się plastiku i śmierdzących resztek wydaje się dziwna i niezwykła jak jakiś obcy świat przetransportowany na ziemię.”

(...) miłość i pożądanie tworzą związek symbiotyczny, a zatem jedno nie może istnieć bez drugiego. Pożądanie jest wrogiem zadowolenia. Pożądanie jest chorobą, gorączką mózgu. Czy ten, który pragnie, może być uznany za zdrowego? Już samo słowo "pragnienie" sugeruje brak, niedostatek, wadę i tym właśnie jest pożądanie: wadą umysłu, skazą, wypaczeniem.”

„Niewyobrażalne, nie do pojęcia: spędzić życie bez niego. Ta myśl mnie dobija: fakt, że Alex jest bliski płaczu, mnie dobija, a to, że zrobił to dla mnie, że wierzy, iż jestem tego warta, zabija mnie. On jest moim światem i mój świat jest nim i bez niego nie ma świata. - Nie zrobię tego. Nie przejdę tego. Nie mogę. Chcę być z tobą. M u s z ę być z tobą.”

„Czasem mam wrażenie, że jeśli się tylko obserwuje rzeczy, siedzi się spokojnie i pozwala światu wokół nas po prostu istnieć, to wtedy na krótką chwilę czas zastyga i świat zatrzymuje się w ruchu. Tylko na krótką chwilę. I jeśli komuś uda się żyć w takiej chwili, będzie żył wiecznie.”

„Każdy, komu ufamy, na kogo, jak nam się wydaje, możemy liczyć, kiedyś nas rozczaruje. Pozostawieni sami sobie ludzie kłamią, mają tajemnice, zmieniają się i znikają, niektórzy za inną maską lub osobowością, inni w gęstej porannej mgle nad klifem.”

za książkę dziękuję księgarni internetowej GANDALF

31 komentarzy:

  1. Książka leży na mojej półce jeszcze niedoczytana i pewnie przez jakiś czas będzie w takim stanie. Dawniej zaczęłam ją czytać, ale nie wywarła na mnie dobrego wrażenia, dlatego na razie z niej zrezygnowałam ^^

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie czytałam jeszcze, ale kiedyś na pewno nadrobię. Po prostu za dużo tych wszystkich interesujących książek wychodzi. Nie da rady poznać wszystkich :)

    OdpowiedzUsuń
  3. To chyba pierwsza recenzja, dzięki której mam ochotę przeczytać "Delirium". Dzięki! :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Mnie ta książka również niesamowicie oczarowała, zdecydowanie jest jedną z moich ulubionych w ostatnim czasie. Z niecierpliwością czekam aż kolejny tom wpadnie w moje ręce ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Podobało mi się zarówno "Delirium", jak i "Pandemonium". Teraz czekam na trzecią część :)
    Ps. "Igrzysk śmierci" też jeszcze nie czytałam. Coś w tym jest - czasem im głośniej jakaś książka jest zachwalana, tym mniejszą mam ochotę po nią sięgnąć...

    OdpowiedzUsuń
  6. Nie jesteś ostatnia, oj nie... ja jeszcze nie miałam w rękach tej serii i muszę to szybko nadrobić! :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Niedługo po nią sięgnę ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. też nie przepadam za tymi popularnymki kisążkami, tak jak Ty się wzbraniam. Ale po tą nie wiem czy siegnę

    OdpowiedzUsuń
  9. Kochana, na pewno nie jesteś ostatnią osobą, bo zostałam jeszcze ja! ;-) Mam ochotę na nią i muszę porządnie rozejrzeć się za "Delirium". :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Ja również jeszcze nie sięgnęłam po tę serię, ale już chyba nie wytrzymam z ciekawości. Same pozytywne opinie, wow:D

    OdpowiedzUsuń
  11. najlepsza książka jaką czytałam! kocham! <3

    OdpowiedzUsuń
  12. Aleś cytatów wyłapała :D Co prawda, to prawda. Książka świetna! Już chcę przeczytać Pandemonium *_*

    OdpowiedzUsuń
  13. I jak tu teraz odmówić? :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  14. Ojojoj! Ile cytatów *.*
    "Delirium" już za mną, a kontynuacja już stoi na półce. Co prawda, na razie nie mam ochoty na lekturę, ale prawie codziennie zagłębiam się w tę piękną okładkę! :D

    OdpowiedzUsuń
  15. Od dawna poluję na tą książkę, a jej nie ma w bibliotece

    OdpowiedzUsuń
  16. Czytałam i jestem zachwycona pomysłem na fabułę:) Inna świeża i niepowtarzalna:) Pandemonium już czeka:)

    OdpowiedzUsuń
  17. "Pandemonium" skończyłam w niedzielę i jest równie niesamowite jak "Delirium".
    Wcale nie dziwię się tym wszystkim pozytywnym recenzjom :)

    OdpowiedzUsuń
  18. Ciekawy pomysł. :) Może, może? Btw, też tak mam, im książka bardziej popularna, tym bardziej po nią nie sięgnę. :D

    OdpowiedzUsuń
  19. A ja mam właśnie tak, że im bardziej popularna książka, tym bardziej mnie ciekawi skąd jej sukces. Zawsze mnie dziwiła ta wzbraniająca się postawa ;D
    Delirium więc mnie intryguje z powodu swojej popularności :)

    OdpowiedzUsuń
  20. Lektura cały czas przede mną :)
    Ale z pewnością przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Mam na nią wielką ochotę! Może za jakiś czas się uda! :)

    OdpowiedzUsuń
  22. To jedna z moich ulubionych serii i choć Twoja recenzja nie była dla mnie niespodzianką miałam dużo przyjemności z jej przeczytania

    OdpowiedzUsuń
  23. Każda kolejna recenzja "Delirium" sprawia, że mam coraz większą ochotę sięgnąć po książkę Lauren Oliver. Chyba mamy podobnie, bo ja też konsekwentnie wzbraniam się przed bestsellerami, o których głośno w blogosferze. Jednak nie odpuszczę sobie "Delirium". Koniecznie muszę przeczytać. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Czekam na 3 tom :) Uwielbiam Lauren Oliver. <3

    OdpowiedzUsuń
  25. Mam ochotę na tą książkę już od dawna :)

    OdpowiedzUsuń
  26. Kupiłam córce,więc zapewne przeczytam zaraz po niej.Igrzyska czytałam i uwierz,że słusznie są zachwalane:)

    OdpowiedzUsuń
  27. Ah, gdy tylko pojawi się 3 część zapewne przeczytam wszystkie.

    OdpowiedzUsuń
  28. Ja też nie czytałam jeszcze ani Igrzysk, ani Delirium :)

    OdpowiedzUsuń
  29. Kiedyś pożyczyłam od przyjaciółki, ale dotrwałam jakoś po połowy. Nie zauroczyło mnie "Delirium".
    A co do "Igrzysk śmierci", przeczytałam je zanim był cały ten "szał" i to naprawdę świetna lektura, jednak na filmie prawie przysnęłam. :)

    OdpowiedzUsuń
  30. Kochaaaaam *.* Zabierałam się z lekkimi oporami, ale powieśc mnie zwyczajnie oczarowała :D Aj, nei moge się doczekać wyjścia trzeciej części :)

    OdpowiedzUsuń
  31. Muszę w końcu dobrać się do tej książki :D

    OdpowiedzUsuń

Każdy komentarz jest na wagę złota... :) Dziękuję!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...